رشته های آموزشی

رشته آموزشی - پژوهشی باستان سنجی
با گذشت بیش از هفتاد سال از تاسیس رشته باستان شناسی (دانشگاه تهران- 1316) و رشته های مرمت آثار و اشیا، (دانشکده فارابی- 1356)، حوزه مطالعات میراث فرهنگی ایران به دلیل فقدان رشته باستان سنجی و دیگر رشته های مرتبط با علوم باستان شناختی همچنان فاقد استقلال بوده و به رغم گذشت 33 سال از انقلاب سرفرازانه اسلامی ایران، مطالعات حوزه میراث فرهنگی ایران کماکان به پژوهش  های بیگانگان و به ویژه ممالک اروپایی و آمریکا وابسته است. اهمیت و ضرورت استقلال کشور در حوزه باستان سنجی زمانی آشکار و بارز و برجسته می شود که بدانیم هر تحلیل فرهنگی و اجتماعی از گذشته مبتنی بر اطلاعات باستان شناختی و تاریخی، در ابتدا نیازمند ارایه تحلیل های علمی از آثار و مواد باستانی و تاریخی است؛ و در نتیجه، در فقدان این تحلیل های علمی- آزمایشگاهی و یا در صورت ناصواب بودن نتایج آنها، در عمل تمامی تحلیل-های فرهنگی و اجتماعی راه به خطا خواهند برد! این ضرورت وقتی بیشتر آشکار می شود که بدانیم تحلیل های فرهنگی و اجتماعی درباره تاریخ و گذشته، به نوبت خود، سهمی مهم در سیاست گذاری های فرهنگی و اجتماعی هر دولت و نظام داشته و بالتبع، نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران از این مهم جدا نیست. بنابراین، عدم استقلال در دانش باستان سنجی، عملاً به معنی و مفهوم عدم استقلال دست کم در بخشی از سیاست گزاری های فرهنگی و اجتماعی نظام جمهوری اسلامی است !